“Meer dan 250.000 vacatures in Nederland. Een nieuw record”

Wát kunnen bedrijven zelf doen om nieuwe werknemers binnen te halen?

 

Tsja, dat is nogal wat, maar de oude methodes van een advertentie plaatsen of werven via het eigen personeel, dat wordt niets meer. Wat dan wél?

Hier enkele suggesties:

  1. Laat uw W&S niet meer als bijzaak over aan uw afdeling HR of HR-medewerkers (m/v). Recruitment is een vák en bij HR is men op heel andere activiteiten gefocust. Stel een medewerker aan die permanent bezig is met het vullen van de pipelinemet kansrijke kandidaten, al dan niet werkzoekend. Leg contact, stop ze in uw database, onderhoudt dat contact met grote regelmaat en geef blijk van uw interesse. Zorg ervoor dat u de loopbaan en de opleidingen of zelfs verhuizingen blijft volgen. Stuur een berichtje op verjaardagen en stuur uitnodigingen voor evenementen. Probeer zeker de persoon in kwestie eens aan tafel te krijgen voor de persoonlijke verificatie van uw indrukken.
  2. Leg contact met de aangewezen functionarissen van opleidingsinstituten in de regio’s waar u actief bent. Sponsor schoolavonden en maak duidelijk naar welke mensen u op zoek bent. Zie verder onder 1.
  3. Zet een professionele bedrijfsschool op en haal de mensen – zie onder 2. – hier binnen. Eigen ‘kweek’ werkt nog altijd het best. Biedt gecombineerd werken en leren aan en zie het als een investering in de toekomst. Zorg dat die mensen – jong of ouder – zich verder ontwikkelen in de richting die bij hen past, betaal studiekosten, studiemateriaal en reiskosten, zonder voorbehoud.
  4. Ga op zoek naar nieuwe Nederlanders, bied hen taalcursussen, inburgering, woonruimte en plaats ze in de bedrijfsschool – zie onder 3. Zorg voor intensieve begeleiding, leer hen een CV maken of help daarbij en houd een oogje op de gezinssituatie. Zorg eventueel voor kinderopvang, bijvoorbeeld door samenwerking met zo’n instelling in uw omgeving. Maak dat die mensen zich welkom en waardevol voelen, dat ze de talen leren die ze nodig hebben, hier of elders en dat ze ooit het hier geleerde óók ergens anders, al dan niet in hun thuisland, in de praktijk kunnen brengen.
  5. Zorg voor een stand tijdens regionale, al dan niet door u gesponsorde evenementen en zet er de mensen neer die er plezier in hebben om uw en hun bedrijf aan te prijzen. Medewerkers die iets kunnen vertellen over uw regelingen en voorzieningen. Ga er ook zélf staan! U bent niet alleen ‘de baas’ maar u heeft ook een voorbeeldfunctie.
  6. Houd intensief contact met het werkgeverscentrum van het UWV. Nodig ook uw contactpersonen uit op uw bedrijf of evenement en zorg dat u erbij bent als het UWV een banenmarkt of iets soortgelijks organiseert.
  7. Verdiep u eens intensief in de mogelijkheden voor 50 en 55-plussers (of ouder) in uw bedrijf. Vaak treft u onverwacht ervaren en goed opgeleide mensen aan, die ook nog eens supergemotiveerd zijn. Deze mensen hebben vaak gewoon nog 10 of meer jaar werken voor de boeg en willen graag aan de slag. Zij kunnen buiten het hoogseizoen hun vakantie opnemen, hoeven geen papa/mamadagen meer te hebben en komen na afloop van het weekend niet geradbraakt op hun werk. Verder doen ze vaak niet aan gevaarlijke sporten, dus (langdurige) ziekte door sportblessures is minder voorkomend dan bij de daredevil twintigers en dertigers, die druk in de weer zijn met het afvinken van hun bucketlist van de dingen die je nu eenmaal gedaan móet hebben.
  8. Denk ook aan de deta-vast constructie: Huur iemand voor 6 maanden of daaromtrent in bij een detacheringbureau (meestal met een minimum van 1000 uren en nog wat) en neem diegene daarna in dienst, áls het over en weer allemaal in het pulletje valt. Wél goed afspreken van tevoren, zowel met de kandidaat-werknemer als met het bureau. Bij het vinden van een deta-vast kandidaat wordt uit een heel ander vaatje getapt, want de kandidaat moet wel open staan voor een vast dienstverband.
  9. Nou ja, als ik dan nog even voor eigen parochie mag preken, recruitment kunt u ook uitbesteden of inhuren. Een ZZP’er zoals ik werkt voor een (vast) aantal uren per week, een lumpsum per gevonden nieuwe medewerker, of staat open voor nog andere beloningsconstructies. Een standaardtarief is er niet, maar zelf kijk ik altijd vooraf naar de moeilijkheidsgraad van de te vervullen functie en ook naar wat volgens mijn inschatting voor het bedrijf qua vergoeding financieel inpasbaar zal zijn. Er is wel een no-goen dat is de no cure, no pay Dat is een soort Stichting Vrijblijvend, zonder commitment, veel onbruikbare CV’s en met geringe kans op succes.

Ik wens u alvast veel succes, maar natuurlijk kom ik ook graag eens nader van gedachten wisselen over dit of over andere bedrijfsmatige onderwerpen.

Volder Managementondersteuning

Ivar Volder

Mobiel te bereiken op nummer 06-21260108

Goed dan, beste opdrachtgevers, fijne netwerkers en volgers.

Ik ben vanaf half november beschikbaar, als extern/interim recruiter, zo ongeveer voor de regio groot Amsterdam. Vanuit huis werken lukt ook en is zéker een goede optie. Ik heb zowel een werk- als een spreekkamer beschikbaar en het scheelt weer in reistijd, (reis-) kosten en CO2 uitstoot.

Daarnaast kan ik u bijstaan als interim-kracht of interim-manager. Met mijn benen voor een tijdje onder andermans bureau, ook geen punt. Achterstanden wegwerken of gewoon voor een bijzonder project, waar uw mensen geen tijd voor of geen zin in hebben, dan wel de juiste vaardigheden ontberen. Debiteurenbeheer met een glimlach. Waar nodig, graaf ik mij in, zowel in materie als in bedrijf. Als de hersenen maar voldoende geprikkeld worden, daar zijn ze meen ik voor bedoeld.

Parttime lijkt mij prima, drie á vier dagen per week moet voldoende zijn om te kunnen doen wat er gedaan moet worden. In MKB of familiebedrijf voel ik mij prima thuis, iets technisch ga ik niet uit de weg, integendeel.

Wat ik niet wil?

In de file staan bijvoorbeeld, dat heb ik in mijn rijdzame leven al genoeg gedaan. Verder heb ik geen behoefte aan vrijdagmiddagborrels, enerverende uitstapjes, tafelvoetbal, auto van de zaak, pensioengedoe of ziektekostenverzekeringen, da’s allemaal geregeld. Het is gewoon uurtje-factuurtje of – in bepaalde constructies – werken voor een lump sum.

Wie het eerst komt, die het eerst maalt. Ik ben te bereiken op 06-21260108 of via mail ivar@volderenco.nl

Alvast een indruk krijgen? Ziehier In beeld en klik op het filmpje.

Delen of retweeten van dit bericht wordt gewaardeerd.

RAAR

‘Zomaar’ wat notities:

  • Nederland moet van het gas af, waardoor de burger straks veel duurder uit is
  • Het Verenigd Koninkrijk wil nog steeds uit de Europese Unie, waardoor de burger straks veel duurder uit is, ook aan deze kant van Het Kanaal
  • Trumps USA wil enorme importheffingen toepassen, doet dat zelfs al, waardoor de burger straks veel duurder uit is, ook aan deze kant van de Atlantische Oceaan
  • Ondertussen stijgen de bedrijfswinsten – geachte heer Rutte – maar niet de salarissen van de medewerkers van grote bedrijven en multinationals
  • Verder worden we met ons allen wel ouder, maar in onze nadagen zijn we niet gezonder; het lichaam wordt gewoon langer op de proef gesteld. Ook bij oude auto’s stijgen de reparatiekosten
  • Als gevolg (onder andere) hiervan nemen de ziektekosten toe en stijgen de premies, waardoor de burger jaarlijks duurder uit is
  • Gezonder eten zou die ziektekosten kunnen beperken, maar de almachtige voedingsindustrie duwt ons nog steeds vergif door d’n strot, dankzij de vele lobbyisten en met goedvinden van alle betrokken overheden, die zich veilig achter – geachte heer Timmermans – Europese regelgeving kunnen verschuilen
  • Dat ongezonde, bewerkte voedsel wordt kunstmatig duur gehouden – geachte heer Polman – terwijl gezondere voeding – zoals Becel tegen cholesterolproblemen – nog eens extra duur gemaakt wordt, zodat dát stukje gezondheid eigenlijk alleen voor rijkere mensen is weggelegd en de obese – letterlijk – op het bordje van de lagere inkomens wordt gelegd
  • Dan verwacht je dus dat ziektekostenverzekeraars in het geweer komen tegen de voedingsindustrie vanwege het tegengestelde belang – wat kost bijvoorbeeld een gastric bypass? – maar het uitkleden van de dekkingen en het verhogen van de premies gaat natuurlijk veel eenvoudiger en je wilt – geachte heer Draijer – als verre RABO-dochter natuurlijk wel dividend kunnen uitkeren aan je ‘moeder’
  • Dat de farmaceutische industrie een vriend is van de voedingsindustrie behoeft in dit verband geen verbazing te wekken: Als de consument niet ziek wordt, zijn er geen medicijnen te verkopen
  • Dan over tegengestelde belangen: Ondertussen “kunnen” pensioenfondsen – hoewel bulkend van het geld – ook alleen maar hun premies verhogen en – waar mogelijk – hun uitkeringen verlagen, terwijl zij – geachte mevrouw Wortmann – min of meer tandenknarsend moeten toezien dat de voedingsindustrie kennelijk niet genoeg haar best doet om ons eerder te laten overlijden en de pensioenfondsen hierdoor langer moeten doorgaan met uitbetalen
  • Waarbij ik het niet kan bewijzen maar er evenmin aan twijfel, dat de pensioenfondsen zwaar belegd hebben in zowel de voedings- als de farmaceutische industrie
  • Al deze toekomstige, kostenverhogende factoren worden afgewenteld op volgende, al dan niet verloren generaties, jongelui die noodgedwongen nog steeds bij hun ouders thuis wonen omdat er geen betaalbare huizen te koop of te huur zijn, eerder stoppen met praktijkopleidingen, veelal geen werkervaring opbouwen laat staan de diverse premies kunnen afdragen, moeten leven van een laag salaris of beperkte uitkering, vaak ongezond eten en/of er nog meer ongezonde gewoonten op nahoudt, zoals festivalbezoek, vaak onder het genot van geestverruimend spul en zodoende een nog grotere druk leggen op de – nu nog – door oudere generaties met vele aanvullende pakketten gevulde premiepotten van de ziektekostenverzekeraars

 

Waarna ik dan toch tot de hamvraag kom en die dan met name stel aan de heer Rutte én zijn collega’s in – nu alweer – zijn derde kabinet:

 

HÓE DENKT U DIT ALLEMAAL TE FINANCIEREN?

 

Een vraag waarbij ik van u geen visie verwacht, maar wel dat u verder kijkt dan het volgende verkiezingsjaar. Bij ons – de kiezers – is de bodem van de portemonnee c.q. ons weerstandsvermogen bereikt. Deze vraag geldt overigens ook voor uw buitenlandse collega’s.

En:

Als iedere Nederlandse 45-plusser (en ouder) zoals ik zo’n gezin zou kennen, waarvan beide ouders – 30-plussers – nog nooit een baan hebben gehad, maar inmiddels wel een rij kinderen hebben voortgebracht en leven van hun uitkeringen en toeslagen, hoe ziet dit land of zelfs heel Europa er dankzij (of ondanks) u en uw voorganger de heer Balkenende over 30 jaar dan uit?

En:

We hebben het dan nog niet gehad over

  • Ouderenzorg
  • Herfinanciering van de krijgsmacht volgens het decreet van Trump
  • Alle verspilde, honderden miljoenen euro in mislukte, overheids ICT-projecten
  • Of de honderden miljoenen euro in een overbodige zeesluis, om nog eens een voorbeeld te noemen

 

Er zijn vast nog veel meer debacles te noemen maar ik – geachte heer Rutte – houd ú hiervoor persoonlijk aansprakelijk, ongeacht welke functie u in de toekomst gaat uitoefenen en waar u zich ook bevindt. U hád de kans om er iets aan te doen, maar u heeft het niet gedaan.

Premier, minister-president, ú bent de voorzitter en aanvoerder en dat wilt u ook zijn. Straks de handen in onschuld wassen, neen, dát gaat niet meer.

 

 

 

Gemeenteraadsverkiezingen 2018

Alle grote, kleine en splinterpartijen in het hele land lopen zich warm voor de verkiezingen op 21 maart, behalve enkele gemeenten zoals Haarlemmerliede & Spaarnwoude en Haarlemmermeer en bijvoorbeeld Noordwijk-Noordwijkerhout (er zijn er nog meer hoor). Hier merken we dus nog weinig van verkiezingsprogramma’s, flyeraars, belletjetrekkers en lokale politici die ons op straat aanspreken.

Vier jaar geleden deed en schreef ik er zelf nog aan mee, omdat ik “verkiesbaar” was. Inmiddels ben ik er weer uitgestapt, omdat ik niet geschikt en niet van plan ben om mij te voegen naar enige partijmores. Als volksvertegenwoordiger (in spe) móet je de mening van de bevolking laten prevaleren boven die van de partij, welke dat ook is. Helaas moest ik constateren dat er ook op gemeentelijk niveau vaak meer politiek bedreven wordt, dan dat de bevolking wordt vertegenwoordigd. Natuurlijk een verwijt aan die bevolking zelf, die zich nauwelijks interesseert voor wat er direct om hen heen gebeurt, maar ook een verwijt aan de volksvertegenwoordigers, die maar weinig pro-actief zijn in het ophalen bij en het meenemen van hun kiezers in belangrijke processen. Nou ja, ik zag het belang van sommige zaken ook niet hoor: Of een gehucht bestaande uit één oude kerk z’n eigen postcode moet hebben. Of dat een lokaal dijkje niet genoemd wordt in een boek dat wordt uitgebracht door enkele buurgemeenten …

Maar ja, nu komt het probleem. Wethouders willen groots bezig zijn, liefst burgemeester worden en liefst in een grotere gemeente. Aan de andere kant, voor de parate dossierkennis van sommige wethouders heb ik regelmatig mijn petje afgenomen. Raadsleden zijn veelal toch gepensioneerden, of anderen zonder fulltime baan. Bakken met leesvoer krijgen zij over zich uitgekiept, het is niet bij te houden. Voor degenen met de fulltime banen – een enkeling – of je van zo iemand mag verwachten, dat hij alles leest en alles wat er gelezen wordt op de merites kan beoordelen, ik betwijfel het. Dringt het allemaal nog wel door, wat er aan ambtelijke stukken in en buiten de gemeente wordt geproduceerd? Wat er aan diensten in samenwerkingsverbanden op afstand is gezet, wie heeft dáár nog zicht op? De raadsleden? Hoe kunnen die op adequate wijze hun toezichtstaken uitvoeren? Een eenmansfractie is sowieso al kansloos bij het absorberen van al die informatie, laat staan bij de interpretatie ervan.

In 2018 zullen ook de inwoners van Haarlemmerliede & Spaarnwoude kunnen stemmen op lokale partijen als HAP (Haarlemmermeerse Actieve Politiek), of een randverschijnsel als Forza! Volgens mij een soort mini-PVV, brrrr. Verder kunnen Haarlemmermeerders straks stemmen op mensen die vanuit hun fracties in H&S op de kieslijst terechtkomen. Daar zal nog wel de nodige actie aan voorafgaan en dan nog …. Wie kent de beroemdheden uit deze gemeente? En wie – bijvoorbeeld in Spaarndam-Oost – kent de grote namen in de Haarlemmermeer? De binding tussen de “regering” in Hoofddorp en de woonkernen in het buitengebied wás al niet groot, de afstand tussen bijvoorbeeld Spaarndam en Hoofddorp is enorm, er is geen enkele common ground. Halfweg vormt dan een zogenaamd duodorp (ik geloof dat het woord formeel niet eens bestaat) met Zwanenburg, maar ook daar klaagt men al steen en been over wat men in Hoofddorp “presteert”. Maar goed, we hebben het ermee te doen, als gevolg van de ongelukkige keuze van onze gemeenteraad in 2017. Amsterdam was economisch gezien de beste keuze geweest, maar dan waren onze eigen, lokale politici bij de GR helemaal kansloos geweest. Als wij amsterdams waren geworden, had dat wel een mooie impuls geweest voor onze huizenprijzen. Velsen was de beste keuze qua soort bevolking en mentaliteit, maar Velsen is arm en staat zelf op de nominatie om te fuseren met Beverwijk-Heemskerk. Lastig om de gemaakte afspraken opnieuw in te bedden bij een nieuwe fusie. H&S zou dan in ieder geval (onderdeel van) een kustgemeente zijn geworden, dat sprak mij ook wel aan.

Hoe dan ook, men heeft hier wat meer tijd beschikbaar voor de kieslijsten en de verkiezingsprogramma’s. Eens kijken wie er een min of meer foutloos document gaat produceren, want taalkennis en schrijfvaardigheid zijn nog steeds een groot probleem, niet alleen voor de inburgeraars. En bezien wat er nu voor beloften gedaan worden. Iemand die het probleem Schiphol (ongewenste en onnodige groei) gaat adresseren? Of wordt dat gemakshalve op het bordje van de landelijke en provinciale politiek geschoven? Haarlemmermeer heeft natuurlijk groot belang bij die (extra) economische bedrijvigheid, maar

  • Wat heb je aan economische groei, als je gezondheid naar de knoppen gaat door nóg meer ultrafijnstof en lawaaioverlast?
  • Als je nu al die vacatures niet kunt vervullen, hoe moet dat dan bij verdere groei?
  • Wat heeft de lokale inwoner zelf aan direct voordeel ván die veronderstelde groei?
  • Waaróm kunnen die start- en landingsbanen niet naar zee verkassen?

De nieuwe gemeente Haarlemmermeer grenst straks aan de haven van Amsterdam, óók een producent van fijnstof en lawaai. Zal het voor de gemiddelde Haarlemmermeerder niet een ver-van-zijn-bed-show zijn? Hoeveel roet uit zware stookolie van de scheepvaart vanuit het Noordzeekanaal over de inwoners wordt uitgestort? Zal er een partij zijn, die dát probleem ook zelfs maar durft te noemen, laat staan bij Amsterdam reclameren?

Dat er via een regeltje, in een letterlijk overgenomen APV van Haarlemmermeer in de woonkernen van H&S opeens coffeeshops gedoogd kunnen worden …. Een verstandig mens wíl dat niet, (legale) wietteeltexperiment of niet. Noem het wiet, hasj, cannabis of nog anders, maar het roken van joints leidt tot verslaving en hersenbeschadiging, voorbeelden te over in de sociale werkplaatsen, of wat daar nog van resteert. Zero tolerance zou de basis moeten zijn! Wie durft?

Welke partij zou er – althans in haar verkiezingsprogramma – in slagen om de kloof tussen Hoofddorp en de rest te overbruggen? Vanuit H&S zal het nog moeilijker worden om presentabele kandidaten op de kieslijst te krijgen. Voor zover ik de mensen ken – eventuele nieuwkomers daargelaten – zie ik slechts een enkele kandidaat die er voluit voor zal gaan. En in Haarlemmermeer zijn er in de loop van de tijd zoveel (raadsleden) mee opgehouden, dat ik mij afvraag wie dáár nog het verschil gaat maken. CDA blijft natuurlijk sterk, het is nog steeds van oorsprong een gemeente van landbouwers. Verder zullen veel ondernemers, vaak tegen beter weten in, VVD blijven stemmen, mede dankzij de inzet van de ondernemersverenigingen. In dat opzicht heeft ook VVD een soort “ijzeren voorraad”. PvdA en D66 zullen wel meedoen, maar zuinigjes. Ik reken eerlijk gezegd toch op HAP met een sterk boegbeeld als Ap “HAP” Reinders. En van de beroepsquerulanten zoals die van Forza! moet je maar hopen dat de kiezer (wederom) inziet, dat kleine mannetjes met omgekeerd evenredig grote ego’s en horloges, nu juist niet degenen zijn op wie wij kunnen rekenen, als het aankomt op goed gemeentebestuur.

 

Ondertussen in Amsterdam ….

Narigheid alom, niemand is nog gelukkig. Toerisme, drukte, vervuiling, geen bestuurscommissies meer, onveilige verkeerssituaties, megalomane projecten die per definitie uit de hand lopen, extra festivalterreinen waar niemand op zit te wachten (behalve de organisatoren), woningbouw die vér achterloopt bij de behoefte, broddelwerk erfpacht (40 jaar geleden had mijn pa hier al ruzie over met het Gemeentelijk Grondbedrijf, de willekeur!) toenemende klachten over Schiphol-uitstoot en -lawaai, nóg meer expats in de stad door komst van de EMA, vieze scooters, een welig tierende drugshandel met de daaraan verbonden moordpartijen op straat, een overbodige zeesluis, een overbodige brug over het IJ, parkeergarages op ongewenste plekken …. De zittende garde wordt weggevaagd, denk ik, de vraag is alleen wat de Amsterdammer ervoor terugkrijgt. Zijn er straks meer al dan niet permanent in de stad verblijvende, niet-stemgerechtigden, die de keuzes van een minderheid – de stemgerechtigde inwoners – aan den lijve gaan ondervinden? Hoe lang blijven mensen trouwens nog hogere huizenprijzen betalen om korter te leven door fijnstof, gevaarlijk verkeer en lawaai?

Wat gaat er dan wél goed in Amsterdam? OK, alle bussen van het GVB worden elektrisch. De NoordZuidlijn wordt eindelijk voltooid. Misschien komt er een – soort van – gekozen burgemeester. Hopelijk blijft de begroting sluitend. In weerwil van het feit dat het geld tegen de plinten klotst: er móeten reserves gevormd worden. Zou er een partij zijn die het aandurft om – een hele raadsperiode lang – zich te gaan richten op consolidatie en organisatie? De boel onder controle krijgen zonder nieuwe projecten ter meerdere eer en glorie van de dames en heren wethouders? De verbinding met de inwoners ook ná 21 maart blijft zoeken en  versterken? Het is zoiets als leven na de dood: Ik hóóp dat het er is, maar heb er geen vertrouwen in. Hoe dan ook, als Amsterdam hoest, wordt het bij ons in Halfweg tijd om naar de strepsils te grijpen.

We gaan weer een vermakelijke tijd tegemoet, dus geniet ervan.